Η ζωή μου διαλύθηκε όταν έμαθα πως έχω καρκίνο, αλλά το χειρότερο ήταν η προδοσία του άντρα μου. Βρέθηκα χαμένη, ανάμεσα σε πόνο, θυμό και μοναξιά, παλεύοντας να σταθώ όρθια. Μέσα από την απώλεια, ξαναβρήκα δυνάμεις που δεν ήξερα ότι είχα και αναζητώ ακόμη την ελπίδα.
Όταν άκουσα τη λέξη ‘καρκίνος’, ένιωσα να χάνω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Μέσα από μάχες με την ασθένεια, συγκρούσεις στην οικογένεια και τους δικούς μου φόβους, ανακάλυψα μια δύναμη που δεν ήξερα ότι είχα. Αυτή είναι η ιστορία μου για την απώλεια, την ελπίδα και το θάρρος να πω την αλήθεια, ακόμα κι όταν πονάει.
Με λένε Ιωάννα και ποτέ δεν φανταζόμουν πως ένα παιδικό βλέμμα θα άλλαζε όλη μου τη ζωή. Ως νοσηλεύτρια, πήρα τη μεγάλη απόφαση να δωρίσω το νεφρό μου στον μικρό Μάριο, χωρίς να ξέρω πόσο βαθιά θα με επηρεάσει αυτό. Αυτή είναι η ιστορία μου για θάρρος, πόνο, ελπίδα και τα ερωτήματα που μένουν όταν τα φώτα του νοσοκομείου σβήνουν.
Ονομάζομαι Κατερίνα. Η ζωή μου άλλαξε όταν διαγνώστηκα με καρκίνο, αλλά το μεγαλύτερο χτύπημα ήταν η προδοσία της ίδιας μου της οικογένειας. Μέσα στη σιωπή και τη μοναξιά, βρήκα τη δύναμη να συνεχίσω και να ανακαλύψω ποια είμαι πραγματικά.
Πάντα αγαπούσαμε με τον Μιχάλη το φαγητό – πίτσα, σουβλάκι, γλυκά αναψυκτικά ήταν η καθημερινότητά μας. Μια δραματική διάγνωση όμως μας ανάγκασε να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια και να παλέψουμε για εμάς και τη σχέση μας. Αυτή είναι η ιστορία του πόνου, της ντροπής, αλλά και της ελπίδας που βρήκαμε μαζί.
Το 2016, βρέθηκα αντιμέτωπη με την ανάγκη για μεταμόσχευση νεφρού. Η ελπίδα ήρθε από το πιο απρόσμενο πρόσωπο, τον Στέφανο, έναν παλιό γνωστό της οικογένειας. Η σχέση μας δοκιμάστηκε από οικογενειακές συγκρούσεις, μυστικά και την ίδια τη ζωή.
Πάντα πίστευα πως το φαγητό ήταν η μεγαλύτερη κοινή μας αγάπη με τον Στέλιο. Μια δραματική διάγνωση, όμως, αποκάλυψε πόσο λάθος έκανα και με ανάγκασε να διαλέξω ανάμεσα στη ζωή μου και σε όσα θεωρούσα δεδομένα. Αυτή είναι η ιστορία μου για τον εθισμό, τις οικογενειακές συγκρούσεις και τη δύσκολη επιλογή του εαυτού μου.
