Με λένε Δημήτρη και μετά τον χαμό της γυναίκας μου, βρέθηκα μπροστά στη δυσκολότερη απόφαση της ζωής μου: να απαγορεύσω στον πατέρα της, τον παππού των διδύμων μας, να τα βλέπει. Παρά τις κατηγορίες και τα σχόλια του κόσμου, ήξερα τι είχε κάνει στη γυναίκα μου όταν ήταν παιδί. Αυτή είναι η ιστορία του πόνου, της ενοχής και της μάχης ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον της οικογένειάς μου.
Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, η οικογένειά μας βυθίστηκε σε έναν αδυσώπητο πόλεμο για την κληρονομιά. Κάθε λέξη στο πατρικό μας σπίτι έγινε μαχαίρι, και τα αδέρφια μου μεταμορφώθηκαν σε ξένους. Τώρα, μόνη μου, αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο από την αγάπη και την ειρήνη που χάσαμε.
Η ζωή μου διαλύθηκε όταν, έξι μήνες μετά τον τραγικό θάνατο των γονιών μου, εμφανίστηκε ο ετεροθαλής αδερφός μου και διεκδίκησε ό,τι θεωρούσα σπίτι. Έμεινα μόνη, χωρίς χρήματα, χωρίς ελπίδα, ενώ οι σκιές του οικογενειακού παρελθόντος και η ελληνική γραφειοκρατία με πνίγανε. Αναρωτιέμαι: Ποια είμαι τώρα που έχασα τα πάντα;
Ο παππούς μου, που λάτρευα από παιδί, ξαφνικά παντρεύτηκε τη γειτόνισσα Ελένη μετά τον θάνατο της γιαγιάς. Από τότε, σαν να εξαφανιστήκαμε όλοι από τη ζωή του. Αυτή είναι η ιστορία μου για τον πόνο, τη ζήλια, τις οικογενειακές συγκρούσεις και την προσπάθειά μου να ξανακερδίσω τον παππού μου.
Η ιστορία μου ξεκινά με μια έντονη σύγκρουση με τον πατέρα μου, λίγο πριν τον χάσω ξαφνικά. Ένα χρόνο μετά, η απώλειά του με στοιχειώνει, μέχρι που ένα απρόσμενο γράμμα αλλάζει τα πάντα. Μέσα από τον πόνο, ανακαλύπτω ξανά την αγάπη και τη συγχώρεση.
Το 2016, βρέθηκα αντιμέτωπη με την ανάγκη για μεταμόσχευση νεφρού. Η ελπίδα ήρθε από το πιο απρόσμενο πρόσωπο, τον Στέφανο, έναν παλιό γνωστό της οικογένειας. Η σχέση μας δοκιμάστηκε από οικογενειακές συγκρούσεις, μυστικά και την ίδια τη ζωή.