Ξεκίνησα τη ζωή μου ξανά, φεύγοντας μέσα στη νύχτα με τα παιδιά μου και μια βαλίτσα, αφήνοντας πίσω έναν άντρα που με είχε διαλύσει. Πάλεψα με τη φτώχεια, τη μοναξιά και την αδιαφορία της ίδιας μου της οικογένειας, αλλά βρήκα τη δύναμη να σταθώ στα πόδια μου. Αναρωτιέμαι όμως, αυτή η δύναμη υπάρχει σε όλους μας ή ήμουν απλώς τυχερή;
Με λένε Ιωάννα και πάντα ονειρευόμουν να χορεύω, μέχρι που η προδοσία του άντρα μου και ένα τροχαίο ατύχημα με καθήλωσαν σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αντιμετώπισα τον πόνο, την απόρριψη της κοινωνίας και της ίδιας μου της οικογένειας, αλλά βρήκα τη δύναμη να συγχωρήσω και να ξαναρχίσω. Αυτή είναι η ιστορία μου για την απώλεια, τον θυμό, τη συγχώρεση και το θάρρος να ονειρεύομαι ξανά.
Με λένε Νίκο και στα επτά μου χρόνια άκουσα μια διάγνωση που άλλαξε τη ζωή όλης της οικογένειάς μου. Πέρασα πόνο, φόβο και μοναξιά, αλλά τότε ανακάλυψα μέσα μου μια δύναμη που δεν ήξερα ότι υπήρχε. Θέλω να σας διηγηθώ πώς ένα βράδυ, σε ένα οικογενειακό τραπέζι, τόλμησα να τραγουδήσω ένα τραγούδι που άγγιξε τις καρδιές όλων.
Ονομάζομαι Κατερίνα. Η ζωή μου άλλαξε όταν διαγνώστηκα με καρκίνο, αλλά το μεγαλύτερο χτύπημα ήταν η προδοσία της ίδιας μου της οικογένειας. Μέσα στη σιωπή και τη μοναξιά, βρήκα τη δύναμη να συνεχίσω και να ανακαλύψω ποια είμαι πραγματικά.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο άντρας μου, τυφλωμένος από τον θυμό, με έδιωξε από το σπίτι κατηγορώντας με για την ασθένεια του γιου μας. Βρέθηκα μόνη, χωρίς στέγη, χωρίς το παιδί μου, καταδικασμένη και αγνοημένη από όλους. Όμως δεν λύγισα: πάλεψα για το δικαίωμα να είμαι μάνα, ακόμα κι όταν ο κόσμος μού γύρισε την πλάτη.
Είμαι η Ειρήνη, γεννημένη τυφλή σε μια οικογένεια όπου η φήμη μετρούσε περισσότερο από την αγάπη. Ο πατέρας μου με πάντρεψε με έναν ζητιάνο για να απαλλαγεί από το «βάρος», αλλά όσα ακολούθησαν άλλαξαν για πάντα τη ζωή μας. Αυτή είναι η ιστορία μου – γεμάτη πόνο, ντροπή, ελπίδα και μια δύναμη που γεννήθηκε εκεί που κανείς δεν περίμενε.
Με λένε Ελένη και αυτή είναι η ιστορία μου, μιας μάνας που μεγάλωσε μόνη το παιδί της σε μια μικρή πόλη της Θεσσαλίας. Πάλεψα με τη φτώχεια, τα κουτσομπολιά και την απόρριψη της ίδιας μου της οικογένειας. Μέσα από τον πόνο βρήκα τη δύναμη να σταθώ στα πόδια μου και να δώσω στην κόρη μου μια ελπίδα για το αύριο.
