Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τον Κόφι, ήξερα πως η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα. Η οικογένειά μου στην Αθήνα δεν μπορούσε να δεχτεί την αγάπη μας, γεμάτη προκαταλήψεις και φόβους. Παρά τις δυσκολίες, πάλεψα για το δικαίωμά μου να αγαπώ και να αγαπιέμαι, και σήμερα αναρωτιέμαι: αξίζει να θυσιάζεις τα πάντα για την αληθινή αγάπη;
Όταν πρωτοείδα τον γιο μου, τον Βαγγέλη, με τα ασημένια του μαλλιά, ένιωσα δέος και φόβο μαζί. Αυτό που φάνηκε δώρο, έγινε γρήγορα πηγή κουτσομπολιού, καχυποψίας και οικογενειακής σύγκρουσης. Σας διηγούμαι πώς πάλεψα για την αποδοχή και την αγάπη του παιδιού μου, μέσα στην ίδια μου την οικογένεια και στη μικρή μας κοινωνία.
Είμαι η Μαρία και ο γιος μου, ο Νίκος, γεννήθηκε με έναν μεγάλο σημάδι στο πρόσωπο. Αντιμετωπίσαμε προκαταλήψεις, σχόλια και βλέμματα στην Αθήνα, αλλά πήρα μια τολμηρή απόφαση για να του δείξω πως είναι τέλειος όπως είναι. Αυτή η απόφαση άλλαξε όχι μόνο τη δική μας ζωή, αλλά και τις αντιλήψεις όσων μας περιβάλλουν.
Από τη στιγμή που ο μικρός μου Νικόλας γεννήθηκε με ένα εμφανές σημάδι στο πρόσωπο, η ζωή μας άλλαξε. Οι ματιές των ξένων, τα σχόλια, και η αγωνία του να νιώθει αποδεκτός έγιναν καθημερινότητα. Έκανα κάτι που δεν περίμενα ποτέ: ζωγράφισα το ίδιο σημάδι στο δικό μου πρόσωπο, για να του δείξω πως είναι τέλειος όπως ακριβώς είναι.
Με λένε Μαρία και ποτέ δεν θα ξεχάσω τη νύχτα που η ζωή μου άλλαξε για πάντα. Ήταν η βραδιά της αποφοίτησής μου, αλλά αντί για γιορτή, βρέθηκα μόνη, με δάκρυα στα μάτια και την καρδιά μου ραγισμένη. Αυτή η νύχτα με έμαθε πόσο δύσκολο είναι να είσαι διαφορετικός σε μια μικρή ελληνική πόλη, αλλά και πόση δύναμη κρύβει η αγάπη και η συγχώρεση.