Όλη μου τη ζωή ήμουν ο συνδετικός κρίκος της οικογένειάς μου, κρύβοντας την κούρασή μου πίσω από ένα χαμόγελο. Πίστευα πως ο ρόλος μου ήταν να λύνω τα προβλήματα των άλλων, χωρίς να με ρωτάει κανείς πώς νιώθω εγώ. Ένα βράδυ, όταν όλα κατέρρευσαν, βρήκα το θάρρος να μιλήσω και να αντιμετωπίσω την αλήθεια που απέφευγα για χρόνια.