Είμαι εβδομήντα χρονών και νιώθω πως η μοναξιά με πνίγει. Η κόρη μου, το μοναδικό μου στήριγμα, με βλέπει σαν βάρος και κάθε μέρα παλεύω με τον εαυτό μου και την καθημερινότητα. Αυτή είναι η εξομολόγησή μου, γεμάτη πόνο, ελπίδα και αναζήτηση κατανόησης.