Γεννήθηκα χωρίς αυτιά σε ένα μικρό χωριό της Χαλκιδικής, και η ζωή μου ήταν γεμάτη σιωπή, βλέμματα λύπησης και ψιθύρους πίσω από την πλάτη μου. Οι γονείς μου πάλεψαν με γιατρούς, συγχωριανούς και τους ίδιους τους φόβους τους, ενώ εγώ παρακολουθούσα τους άλλους να ζουν όσα εγώ μόνο φανταζόμουν. Όταν η επιστήμη προχώρησε και άκουσα για πρώτη φορά το κύμα, κατάλαβα πως κάθε μάχη άξιζε.