Με λένε Μαρία και εδώ και μήνες ζω στη σκιά των οικογενειακών προσδοκιών. Τα πράγματά μου, τα ρούχα της κόρης μου, οι οικιακές συσκευές – όλα σιγά σιγά εξαφανίζονται, γιατί η οικογένειά μου θεωρεί πως όλα είναι κοινόχρηστα. Σε αυτή την ιστορία μιλάω για τον αγώνα να κρατήσω τα όριά μου και για το πόσο δύσκολο είναι να μη χάσω τον εαυτό μου, προσπαθώντας να μη χάσω τους δικούς μου.