Από την πρώτη μέρα του γάμου μου ένιωθα ξένη στην οικογένεια του άντρα μου. Πάντα ήμουν εκεί για όλους, αλλά όταν εγώ χρειάστηκα βοήθεια, με άφησαν μόνη. Τώρα αποφάσισα να σπάσω τον κύκλο και να βάλω τα όριά μου.
Κάθε Σαββατοκύριακο το σπίτι μου μετατρέπεται σε πεδίο μάχης ανάμεσα σε μένα και τις προσδοκίες της πεθεράς και του πεθερού μου. Νιώθω να χάνω τον εαυτό μου πίσω από πιάτα, πανιά και ξένες επιθυμίες, ενώ ο άντρας μου, ο Γιάννης, δεν βλέπει πόσο με πονάει αυτό. Θα βρω ποτέ το θάρρος να πω «φτάνει» και να διεκδικήσω ξανά την ηρεμία μου;
Με λένε Λυδία. Μετά από δέκα χρόνια γάμου, μια συγκλονιστική αλήθεια για τα πεθερικά μου άλλαξε τα πάντα. Τώρα παλεύω ανάμεσα στους οικογενειακούς δεσμούς και την αξιοπρέπειά μου.
Αυτή είναι η ιστορία μου για το πώς η μητέρα μου, με το διαρκές της ανακάτεμα και την περιφρόνηση προς τον άντρα μου, έφερε τον γάμο μας στα όρια της καταστροφής. Για να σώσουμε την αγάπη μας και την ψυχική μας υγεία, αναγκαστήκαμε να φύγουμε από το σπίτι που μεγάλωσα και να μετακομίσουμε μακριά της. Ακόμα αναρωτιέμαι: μπορεί κανείς να είναι καλός γονιός και καλός σύζυγος ταυτόχρονα ή στην Ελλάδα αυτό είναι απλώς αδύνατο;
Από την πρώτη στιγμή που παντρεύτηκα τον Νίκο, ήξερα πως η οικογένειά του θα ήταν πάντα παρούσα στη ζωή μας. Όμως, ποτέ δεν φανταζόμουν πόσο δύσκολο θα ήταν να βρω τη θέση μου ανάμεσά τους, ειδικά με τη μικρή του αδερφή, την Ελένη. Η ιστορία μου είναι μια διαρκής μάχη ανάμεσα στην αγάπη και τα δεσμά της οικογένειας, γεμάτη εντάσεις, δάκρυα και ερωτήματα που ακόμα με βασανίζουν.