Μέσα στη νύχτα, έφυγα με τα παιδιά μου για να ξεφύγουμε από τη βία, ελπίζοντας πως οι δικοί μου θα μας άνοιγαν την πόρτα. Αντί για βοήθεια, βρήκα αδιαφορία και κλειστά σπίτια. Αυτή η νύχτα άλλαξε τη ζωή μου και με δίδαξε πόσο δύσκολο είναι να ζητήσεις στήριξη όταν ο κόσμος γυρίζει την πλάτη.
Μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, πάντα στη σκιά του άρρωστου αδερφού μου και της θυμωμένης μητέρας μου. Όταν έφυγα για την Αθήνα, η μητέρα μου δεν σταμάτησε ποτέ να με κυνηγά με λόγια γεμάτα πίκρα. Τώρα, μακριά από όλα, αναρωτιέμαι αν είχα το δικαίωμα να διαλέξω τον εαυτό μου.
Από τη στιγμή που έφυγα από το πατρικό μου στη Θεσσαλονίκη, η φωνή της μάνας μου με κυνηγάει κάθε βράδυ. Έφυγα για να σωθώ από την τοξικότητα και το βάρος της φροντίδας του άρρωστου αδερφού μου, αλλά η ενοχή με πνίγει. Αυτή είναι η ιστορία μου για το πώς πάλεψα ανάμεσα στην οικογένεια, την προσωπική ελευθερία και την ανάγκη για συγχώρεση.