Δάκρυα ανείπωτων λέξεων: Κάτω από το γυάλινο καμπανάκι της μάνας μου
Από μικρή ζούσα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της μητέρας μου, πάντα νιώθοντας πως δεν είμαι αρκετή. Τώρα που οι καβγάδες μας κορυφώθηκαν, αναρωτιέμαι αν φταίω εγώ που θέλω να είμαι ο εαυτός μου και να αναπνεύσω ελεύθερα. Αυτή είναι η ιστορία της προσπάθειάς μου να βρω απαντήσεις και κατανόηση μέσα στον ίδιο μου τον πόνο.