Θυμάμαι τη μέρα που η μητέρα μας μας ανακοίνωσε, με ψυχρή φωνή, πως έπρεπε να φύγουμε από το σπίτι. Η ζωή μας άλλαξε βίαια, γεμάτη καβγάδες, ανασφάλειες, ενοχές και δύσκολες αποφάσεις. Έπρεπε να παλέψω για τη δική μου ταυτότητα και να μεγαλώσω μέσα σε μια νύχτα, αν και δεν ήμουν έτοιμη.
Μέσα σε μια φτωχική κουζίνα της Αθήνας, μια μάνα αγωνίζεται να συντηρήσει τα παιδιά της με το τίποτα. Μεταφέρω το βουβό μου πόνο, τη ντροπή και την αγάπη που δοκιμάζεται κάθε νύχτα. Μήπως κι εσύ θυμάσαι εκείνη τη στιγμή που η σιωπή ήταν το μόνο σου όπλο;
Μεγάλωσα στα Πατήσια, σε μια πολυκατοικία όπου η φτώχεια και η αγάπη συναντιόντουσαν καθημερινά. Η μικρή Μαρία, το κορίτσι της διπλανής πόρτας, ήταν πάντα πεινασμένη και φοβισμένη. Η ιστορία μας είναι γεμάτη εντάσεις, μυστικά και ερωτήματα που ακόμα με βασανίζουν.
Με λένε Μαρία και στα δεκαεπτά μου έγινα μητέρα. Μέσα από αυτή την ιστορία, σας παίρνω μαζί μου στις καταιγίδες της εφηβείας μου: καβγάδες με τους γονείς, απώλεια φίλων και την αναζήτηση του εαυτού μου ανάμεσα σε πάνες και ευθύνες που δεν ζήτησα. Είναι μια ειλικρινής εξομολόγηση για την αγάπη, την αποτυχία και την ελπίδα σε μια κοινωνία που δεν συγχωρεί τις νέες μητέρες.
Ξεκίνησα τη μέρα μου γεμάτη όνειρα, αλλά μια απρόσμενη προδοσία με βύθισε στη θλίψη. Όμως, η δύναμη της οικογένειας και της κοινότητας με έκανε να ξαναβρώ το χαμόγελό μου. Μια ιστορία για το πώς η αλληλεγγύη μπορεί να νικήσει το σκοτάδι.
Με λένε Ελένη και για χρόνια έψαχνα το σπίτι μου. Όταν η μαμά μου έφυγε, βρέθηκα σε ίδρυμα, περιμένοντας κάθε μέρα να γυρίσει. Τελικά βρήκα μια νέα οικογένεια, αλλά ο δρόμος ήταν γεμάτος πόνο, φόβο και ελπίδα.
Με λένε Ελένη και αυτή είναι η ιστορία μου, μιας μάνας που μεγάλωσε μόνη το παιδί της σε μια μικρή πόλη της Θεσσαλίας. Πάλεψα με τη φτώχεια, τα κουτσομπολιά και την απόρριψη της ίδιας μου της οικογένειας. Μέσα από τον πόνο βρήκα τη δύναμη να σταθώ στα πόδια μου και να δώσω στην κόρη μου μια ελπίδα για το αύριο.
